THE FIRST CUT IS THE DEEPEST

Fear Unlimited

Wat was jouw eerste horrorfilm? Ik zag de klassieker Frankenstein (1931) toen ik 11 was, op de televisie bij de VPRO. Daar was wel een langdurig onderhandelingsproces met mijn ouders aan vooraf gegaan. Zij vonden het namelijk ab-so-luut geen goed idee. Ik drong net zo lang aan tot we een deal hadden: ik mocht Frankenstein zien, maar als ik vervolgens nachtmerries zou krijgen of in bed ging plassen was het voorlopig gedaan met de horror. Ademloos keek ik naar het tragische verhaal van het monster tegen wil en dank, een tijdloze creatie van de legendarische horroracteur Boris Karloff. Ik sliep er geen minuut minder om, dus vervolgens mocht ik ook de andere horrorklassiekers die de VPRO hierna nog uitzond zien. En ik was op slag horrorfan voor het leven. Járen later verzuchtte mijn moeder dat ze altijd had gedacht dat het wel over zou gaan. Maar the first cut is nou eenmaal the deepest.

 

Jan Doense